Limes: Oude en Kromme Rijn als grens van het Romeinse Rijk

De Kromme en Oude Rijn hebben in de Romeinse Tijd als noordelijke grens (Limes) de natuurlijke hindernis van het Romeinse Rijk gevormd. Deze grens van het Romeinse Rijk is de grootste lineaire archeologische structuur van Europa en bestond uit een grensrivier, een grensweg, castella (forten) en wachttorens.

In het landschap boven de grond is er van de Limes weinig meer terug te vinden. Sporen zijn voor een groot deel behouden gebleven doordat ze door klei van de rivier zijn afgedekt. Meer hierover leest u op de pagina ‘archeologie‘.

Nieuwe Hollandse Waterlinie

De Nieuwe Hollandse Waterlinie was lange tijd het ‘geheime wapen van Nederland’. De forten, inundatievelden en schootsvelden zijn van groot cultuurhistorisch belang voor het gehele Krommerijn gebied. Binnen de schootsvelden is de openheid en een beperkte hoeveelheid bebouwing een kernkwaliteit, evenals het groene en landelijke karakter van de inundatiekommen.

 

De forten, schootsvelden en inundatievelden bevinden zich in de buurgemeenten. In Wijk bij Duurstede is de inundatiesluis, gebouwd om de vijfde kom van de NHW onder water te kunnen zetten (zie foto).

 

Van belang is niet alleen het beschermen maar ook ontwikkelen van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, zoals blijkt uit het document kernkwaliteiten van de Hollandse Waterlinie.

Buitenplaatsen Langbroekerwetering

In de Provincie Utrecht liggen bijna 300 historische buitenplaatsen. De provincie wil deze waardevolle historische buitenplaatsen voor de toekomst behouden en versterken en heeft daarom 9 buitenplaatszones benoemd, waaronder de Langbroekerwetering. In de Buitenplaats Biotoop leest u meer over het karakter van de buitenplaatsen in de Langbroekerwetering, en over de ambities en richtlijnen voor deze buitenplaatsbiotoop.

 

De buitenplaatsen zijn van grote cultuurhistorische waarde en een belangrijke toeristische trekpleister. De buitenplaatsen vormen een landschap, dat is opgebouwd uit particuliere tuinen en parken met productieve gronden (hakhout en agrarisch land). Ze waren vroeger een woonplaats voor rijken die in de zomer de stad ontvluchtten.

 

Door diverse oorzaken is er op de buitenplaatsen sprake van herbestemming en van meer gebouwen. Gebouwen krijgen regelmatig andere functies (zoals kantoor, hotel, klooster, gemeentehuis). Dit geldt ook voor de tuinen (park, villawijk, een enkel natuurgebied). Er is veel vraag naar permanente bewoning wat samengaat met tal van andere functies (natuurontwikkeling, toerisme en recreatie, landbouw).

 

Wellicht kunnen er zonnevelden op zeer zorgvuldige wijze ingepast worden in de biotopen (bijvoorbeeld binnen een coulissenlandschap) vanwege de wens:

  • tot een klimaatneutrale buitenplaats te komen (kleine installatie voor eigen gebruik)
  • als financieringsbron om de buitenplaats in stand te kunnen houden

 

De gemeente zal zich per aanvraag hierover buigen.

 

Copyright foto: China Crisis – Wikimedia Commons/CC-BY-SA

Zonnepanelen op en rond monumenten en beschermde stads-dorpsgezichten

Zonnepanelen OP het dak van een monumentale woning? U dient contact op te nemen met de gemeente omdat hier wellicht een vergunningplicht geldt.

Lees meer op 'voor eigen gebruik'